Flatcoated Retrievers

Dit zijn onze twee flatcoats, moeder (rechts) Bonnie (geb 13 april 2003)

en dochter Baatje (geb. 8 juli 2007).

Bonnie heeft naast Baatje nog 4 andere teefjes en een reu gekregen in dat eerste nest.

Afgelopen februari (2010) hebben twee van haar dochters samen 15 pups gekregen, dus de familie is zich aan het uitbreiden.

Sneeuw is fantastisch voor onze 2 flatcoats.

Lekker rollen in de sneeuw, of rennen met hun neus over de grond en vliegen door het veld.

Als we naar binnen moeten kijken ze met vragende ogen:""ach, nog even.."

En dan weer lekker voor de open haard.

het nest van 2007 + mama Bonnie (4e)

Als de pups 1,5 jaar zijn geweest is het gebruikelijk dat de Begeleidingscommissie (BC) van de Flatcoated retrieverclub het nest oproept voor een algemene beoordeling. Het doel van deze zgn. fokdag is tweeledig: voor de fokker en de BC is het belangrijk om te weten of de gemaakte combinatie datgene heeft opgeleverd wat ervan verwacht werd. Zo kan men zien wat de ouders hebben doorgegeven aan hun nakomelingen, wat de goede en wat de minder goede punten zijn in dit nest. Ook is het leuk om alle nakomelingen eens weer bij elkaar te zien en om ervaringen uit te wisselen.

Op 19 april 2009 werden wij verwacht in Heerde en van de 6 pups waren er 5 aanwezig.

Exterieur:

Hierbij werden voor het exterieur 3 honden uitmuntend bevonden en 2 zeer goed.

De combinatie van Bonnie en BB werd "zeer geslaagd" genoemd.

Karakter:

Met 7 weken heeft elke pup uit het nest een puppytest ondergaan en als vervolg hierop is een test ontwikkeld waarop de karaktereigenschappen van elke hond met ca. 1,5 jaar opnieuw zal worden getest.

Frappant is het resultaat van deze testen: het laat zien dat het karakter van de hond al op zo'n jonge leeftijd gevormd is en niet in wezen veranderd is, ongeacht de training of opvoeding.

Alle honden waren: heel vriendelijk, zacht, knuffelig en ook submissief. Genoemd werd verder nog dat ze gevoelig waren voor sociale druk...een zacht nest.

De resultaten van de fokdagtest zullen worden gebruikt op in de toekomst nog beter de voorgestelde fokcombinaties van ouderdieren te kunnen beoordelen.

Moeder Bonnie met 2 dochters

In juli is Blaze 2 weken bij ons geweest. Haar baasjes gingen op vakantie en ze wilde hier wel logeren. Dus moeder Bonnie was opgescheept met 2 jonge dochters. Blaze moest wel weer even haar plekje leren kennen in de omgeving, waar ze als pup 7 weken had doorgebracht. Het is een actieve hond en ze wist nog niet zo goed wie de baas was in de roedel, dat heeft ze vaak uitgeprobeerd. Bonnie beschermde Baatje als het te hard ging. Ze heeft zich in ieder geval prima vermaakt hier en toen ze eenmaal weer thuis was, moest ze heel wat bijslapen.

Jachtcursus

In mei zijn we begonnen met de basis jachttraining. Deze wordt gegeven door Mimi Kolmer in de buurt van Hengelo OV. Met erg veel kennis over het gedrag van de Flatcoated Retriever en hoe daar op te reageren heeft Mimi voor ons groepje met alleen flatcoats de lessen verzorgd. Baatje en ik hebben er veel van geleerd en we gaan nu elke 2e dinsdag nog naar Overijssel om te oefenen voor het B-diploma. 

Baat met Dummy

Baatjes buitdrift is goed ontwikkeld, maar de brengdrift laat wel wat te wensen over. Met veel geduld en vooral leuke oefeningen is het toch gelukt om haar de dummy netjes te komen afgeven.

Bonnie en Baatje met het vrouwtje op jacht

Elk najaar gaan we enkele keren op jacht in de buurt en de honden gaan dan vol entousiame mee. Helaas is er meestal niet al te veel te apporteren, want het zijn kleine jachtdagen met een paar hazen en eenden en een enkele fazant en duif op het tableau, maar het meegaan is voor de honden een feest, ook al lopen ze de meeste tijd aan de riem mee.

Baatje (dat is de roepnaam geworden) is 4 maanden oud en ze is een lekker speels en erg vrolijk hondje met redelijk veel lef.
De laatste puppytraining zit er op en de laatste 2 trainingen hebben we niet veel meer apporten geoefend i.v.m. wisselen van de tandjes. De aandacht is vooral geweest op gehoorzaamheid bij het volgen, zitten en blijven.
Ook de steadiness is geoefend. Er wordt dan een dummy voor haar neegegooid, maar ze mag er niet naar toe gaan. Voor een hondje van deze leeftijd vergt dat veel geduld, want de aandacht is snel weg en de periode van uittesten (wie is hier de baas) is begonnen. Downliggen vind ze nog erg spannend, dat is goed te merken omdat ze veel tongelt (teken van spanning) en de oren plat naar achteren liggen als ze op de plaats moet blijven. Maar ze is heel alert en goed te corrigeren. M.a.w. een fijn hondje. Eind maart, als de zomertijd weer is begonnen, gaan we verder met de jachthondentraining. Nu is het zaak om de geleerde oefeningen m.b.t. gehoorzaamheid te verfijnen, dat helpt straks enorm bij de vervolgcursus. 

Bonnie met Bate

Bonnie heeft op 8 juli 2007 puppies gekregen. Beathas is bij ons blijven wonen. Beathas is vernoemd naar Bonnie (haar kennelnaam is "Geddes Beatrice". Beathas is een Schotse meisjesnaam met de betekenis "wijs". Hopelijk is ze niet al te "eigen"wijs. Ze krijgt de roepnaam Bate en nu heeft Bonnie dus eindelijk een speelkameraadje. We beginnen 8 september 2007 met de puppy-jacht-cursus in Eibergen.  www.jachthondenopleidingknjv-oost-geld.nl.  We zijn al een beetje aan het oefenen, want met deze leeftijd leren jonge pups erg snel.

landgoed geddes in Nairn

Bonnie (kennelnaam "Geddes Beatrice") is op 13 april 2003 in Schotland geboren op het landgoed "Geddes". Dit ligt in Nairn, een klein plaatsje in the Highlands, in de buurt van Inverness. Op "Geddes" hebben ze al een aantal generaties Flatcoated Retrievers in bezit en deze worden, naast dat ze gezellig huishond zijn, ingezet als "picker up", bij een jachtparty, om wild te apporteren na het schot.  Haar moeder is Betsie: "Selkirk Elizabeth" en heeft na haar eerste nest, waaruit 11 pups grootgebracht zijn en o.a. Bonnie dus, 2 jaar later, in 2005, nog een nest gehad, dit keer met 12 pups.
"Geddes House" is een geliefd Bed and Breakfast huis. Tegenwoordig kun je het huis in zijn geheel afhuren en in het najaar en winter worden er jachtweken georganiseerd. Op de farm houden ze "freerange" chicken en scharrelvarkens.

Bonnie heeft een indrukwekkende stamboom, met een aantal zeer goede Engelse reuen en teven in zowel de vader- als de moederlijn meegekregen.  

Bonnie ca. 12 weken oud

Het ras

Als ras is de gladharige retriever  nog betrekkelijk zeer jong; hoogstens is hij een goede zestig jaar oud. Waar hij precies van afstamt, hoe hij ontstond en welke rassen aan zijn huidige uiterlijk hebben meegeholpen, is niet met zekerheid te zeggen. Waarschijnlijk heeft men in den beginne de oude Engelse Spaniëls daarvoor gebruikt, tegelijk met de Ierse Waterspaniël en die gekruist met Setters, zelfs met Collies, maar vooral met de kleine Newfoundlander, die men toen aantrof in de buurt van St. John en die men Labrador of St. Johnshond noemde.

De flatcoated retriever is een vriendelijke, vrolijke, actieve hond, in ruime mate bedeeld met een natuurlijke aanleg tot jachthond en vol zelfvertrouwen. De flatcoated retriever is van oorsprong een jachthond. Een retriever, dat wil zeggen: een hond gespecialiseerd in het werk na het schot; het binnenhalen van aangeschoten wild. Daarnaast is een flatcoat ook een fantastische gezelschapshond. Een jagende retriever moet uitblinken in "will to please". Honden met die eigenschap leren graag iets van de baas en zijn gericht op samenwerking, ze doen ook graag wat voor hem. Ze zijn gezeglijk en daardoor goed op te voeden. De flatcoat werd vroeger op grote Engelse landgoederen gehouden; de gasten van de jachtpartij kregen desgewenst een flatcoat uit de kennel van de gastheer mee. Daar was de flatcoat geknipt voor; hij houdt van mensen in het algemeen en gaat met iedereen prettig om.

frisbee vangen, favoriet spelletje

Het beheerste gedrag op jacht voor het schot zorgt ervoor dat de hond zich in huis kalm kan houden. Buiten zijn ze lekker sportief, dol op lange wandelingen en diverse hondensporten maar ook agility (behendigheid) en dergelijke. Ze passen zich makkelijk aan hun omgeving aan, zijn verdraagzaam met iedereen, mensen en honden.

Met zijn vrolijke en opgewekte aard en levendigheid heeft de flatcoat ook nog een positieve uitstraling met een altijd kwispelende staart. De flatcoat heeft enorm veel charme. Zijn grootste charme ligt toch wel in zijn eeuwige jeugdigheid. Voorzover een tienjarige hond het lichamelijk nog aankan, gedraagt hij zich niet anders dan een driejarige.

De echte liefhebbers willen het ras graag behouden zoals het bedoeld is, als een werkhond dus, met als consequentie dat hij bij lange na geen ""zwarte golden"" is die inschikkelijk reageert op een baas die eens wat minder tijd voor hem heeft. Een flatcoat wordt daar opstandig van en kan dan heel lastig zijn.

De flatcoat bereikt niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk laat zijn volwassenheid. Met laat wordt bedoeld: vaak pas tegen een jaar of drie. Verwacht dus niet dat een flatcoat van anderhalf al netjes in de pas zal lopen. Pas als hij z'n volwassen stadium is gepasseerd wordt hij stabieler. Trouwens, soms lijkt hij, met zijn ondeugende gevoel voor humor, nooit volwassen te worden.

apport van een eend uit diep water

Een flatcoat houdt graag zelf het initiatief en is snel afgeleid. Hij leert vlug, maar als er in de training niet voldoende afwisseling zit, is hij ook al gauw verveeld.

Dit alles geeft aan dat men bij het opvoeden en trainen van de flatcoat meer tijd en geduld nodig zal hebben dan bijv. bij een labrador of golden retriever.

Het is belangrijk de hond vanaf het begin direct consequent, met vaste hand, op te voeden. Consequent wil zeggen: altijd duidelijk zijn naar de hond. Een duidelijk "ja" of "nee" begrijpt de hond, maar tegen verwarring en tegenstrijdigheden kan hij niet.

Flatcoats en kinderen gaan prima samen, gelet op de uitgesproken zachtheid van het ras. Maar hij is wel zeer levendig en beweeglijk. Dat betekent dat hij in z'n enthousiasme, met de beste bedoelingen, toch soms te grof met kleine kinderen omgaat. Hij kan ze makkelijk omver lopen of pijn doen met zijn kwispelende staart. Bovendien laat een flatcoat graag zijn genegenheid blijken door handen of gezicht te likken. Dat vinden kinderen, of hun ouders, ook lang niet altijd prettig.

Een flatcoat is een echte allemansvriend. Hij houdt van alle mensen en is niets liever dan in hun buurt. Dag en nacht in een kennel leven is dus niets voor een flatcoat. Hij is dol op water en houdt zich met passie op bij alles wat nat is: dus ook vieze sloten, modderplassen.

Verder heeft hij een enorme apporteerlust. Graag draagt hij alles voor je, van krant, tot handschoenen en sleutelbos. Dat is ook een manier om de liefde voor de baas te tonen.

Van nature zijn ze heel aanhankelijk en ze houden ervan aangeraakt worden. Als je daar even geen tijd voor hebt zorgen ze ervoor dat je er niet aan ontkomt. Op een hondenmanier kunnen ze je een bevel geven om te aaien: door een poot of een hoofd op je schoot te leggen. Of je arm omhoog te duwen waar je net een kop koffie mee vasthoudt. Verder zitten ze het liefst op je voeten of op je schoot.

Ook heeft hij een ongekend doorzettingsvermogen in alles waar hij mee bezig is. Hij heeft veel beweging nodig. Je doet hem geen groter plezier dan hem vrijuit in het veld zijn gang te laten gaan. Lichamelijke inspanning is belangrijk voor een flatcoat, maar geestelijke inspanning misschien nog wel meer. Hij is gefokt om slim te zijn en is altijd bereid wat voor, of met de baas te doen. Wie een werkend ras van deze allure aanschaft, is moreel verplicht ook zijn hersens wat te doen te geven